
Erich Koch, według relacji mieszkańców, miał wskazywać konkretne miejsce w Mamerkach jako możliwe miejsce ukrycia Bursztynowej Komnaty. Chodziło o teren bunkra numer 31 w kompleksie mamerskich schronów. Nie wiadomo jednak, czy dysponował precyzyjną wiedzą o losie skarbu, czy jedynie przekazywał poszlaki i legendę?
Koch, jako były gauleiter Prus Wschodnich, miał być przewożony z więzienia w Barczewie do Mamerek, gdzie wskazał miejsce ukrycia skarbu. Wskazanym punktem miał być teren bunkra numer 31 w kompleksie w Mamerkach. Poszukiwania w tym rejonie prowadzono między innymi w latach 2016–2017. Nie odnaleziono jednak żadnych śladów ani kosztowności potwierdzających obecność Komnaty.
Nie ma wiarygodnego potwierdzenia, że Koch znał dokładnie miejsce ukrycia Bursztynowej Komnaty albo że sam ją ukrywał. W materiałach pojawia się raczej relacja, że wskazał miejsce, a nie konkretne, udokumentowane informacje o skrzyniach, trasie transportu, osobach zaangażowanych czy technice ukrycia. To przede wszystkim poszlaka i element lokalnej legendy, a nie potwierdzony dowód historyczny. Mamerki są jedną z wielu hipotetycznych lokalizacji Komnaty, a wcześniejsze poszukiwania nie dały rezultatów.
Sama Komnata po 1945 roku zaginęła, a jej los pozostaje niewyjaśniony. Koch traktował temat Komnaty jako kartę przetargową na życie. 9 maja 1959 roku warszawski sąd wymierzył Kochowi karę śmierci za brutalną okupację i zbrodnie popełnione na ludności ukraińskiej. Jako komisarz Rzeszy dla Ukrainy sprawował władzę nad ogromnym obszarem, na którym prowadzono politykę terroru, wyzysku gospodarczego i eksterminacji. Wyroku nigdy jednak nie wykonano. Możliwe, że władze liczyły, iż Koch podzieli się wiedzą na temat innych dygnitarzy nazistowskich, naukowców i osób wciąż pozostających na wolności. Możliwe też, że liczono na informacje dotyczące zaginionej Bursztynowej Komnaty. Nie wykonywano na nim wyroku licząc chyba na to, że w końcu pęknie i powie, gdzie ją ukryto. Przez lata nie dawał wiarygodnych, konkretnych wskazówek, a jego wypowiedzi mogły być nieprawdziwe. W zeznaniach Kocha z 1964 roku, miał wskazywać również bunkier w Królewcu, jako miejsce ukrycia komnaty.
Koch był odpowiedzialny za administrację cywilną w Królewcu i pod koniec wojny otrzymał polecenie przygotowania planów ewakuacji. To sprawia, że jego wypowiedzi i relacje są trudne do zweryfikowania. Wokół Bursztynowej Komnaty narosło wiele legend, a Mamerki są tylko jednym z wielu miejsc, które wskazywano jako możliwe miejsce ukrycia skarbu.
Choć poszukiwania nie przyniosły rezultatów, historia Kocha i jego rzekomych wskazówek wciąż fascynuje. To jedna z najbardziej tajemniczych opowieści związanych z Mazurami i II wojną światową.
Więcej historii w publikacji wydawnictwa Regionalista "Tajemnice Warmii i Mazur oraz Ericha Kocha" Tomasza Sowińskiego, oraz w książce "Prawdziwa historia Bursztynowej Komnaty i Ericha Kocha, wydanej przez Wydawnictwo Butterfly






Serwis mazury24.eu nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy i opinii. Prosimy o zamieszczanie komentarzy dotyczących danej tematyki dyskusji. Wpisy niezwiązane z tematem, wulgarne, obraźliwe, naruszające prawo będą usuwane.