Grzybobranie na Mazurach. Gdzie szukać i jak bezpiecznie je zbierać

Mazury wyróżniają się dużą powierzchnią leśną, stanowiącą doskonałe środowisko dla ich rozwoju. Należy jednak pamiętać, że niektóre z tutejszych lasów są objęte ochroną, dlatego przed wyruszeniem na grzybobranie warto zawsze sprawdzić, czy zbieranie w danym miejscu jest dozwolone.

Najlepsze miejsca na grzyby na Mazurach

Wśród polecanych rejonów na grzybobranie na pierwszym miejscu wymienia się Puszczę Borecką, czyli jeden z największych kompleksów leśnych w Polsce, który obejmuje część Mazur oraz Podlasia. Jest to rezerwat biosfery UNESCO, w którym obok dzikiej przyrody — w tym żubrów i wilków — znaleźć można borowiki, podgrzybki, maślaki, rydze czy kurki.

Kolejnym znakomitym terenem jest Puszcza Piska, stanowiąca drugi co do wielkości kompleks leśny w regionie, rozciągający się między jeziorami Śniardwy i Nidzkim. Charakteryzuje się ona dużą bioróżnorodnością i obfituje m.in. w koźlaki, gąski, opieńki oraz pieczarki.

Grzybiarze chętnie odwiedzają także lasy taborskie, lasy łańskie, tereny w okolicach Ostródy, Morąga, Mikołajek, Rucianego-Nidy czy Wielbarku, a w samym powiecie mrągowskim obfite zbiory zapewniają lasy wokół miejscowości Borowski Las w gminie Sorkwity oraz Gant i Babięta w gminie Piecki.

Porady na grzybobranie na Mazurach

Zbieranie grzybów na Mazurach to wyjątkowa przyjemność, ale i duża odpowiedzialność, wymagająca przestrzegania kilku podstawowych zasad bezpieczeństwa.

Należy zbierać wyłącznie te gatunki, które dobrze znamy i potrafimy pewnie odróżnić od trujących, a w razie jakichkolwiek wątpliwości lepiej zostawić okaz w lesie lub skonsultować się z doświadczonym grzybiarzem.

Do koszyka powinny trafiać tylko grzyby świeże i nieuszkodzone przez owady czy choroby — unikajmy okazów starych oraz zbutwiałych. Grzyby najlepiej umieszczać w koszu lub torbie z materiału naturalnego, co zapewnia odpowiedni przewiew i zapobiega ich pleśnieniu, zbrodnią zaś jest używanie worków foliowych czy plastikowych pojemników.

Ponadto nie zbierajmy więcej niż potrzebujemy, nie wchodźmy na tereny prywatne ani chronione i pamiętajmy, że niektóre gatunki grzybów są objęte ścisłą ochroną prawną. Przestrzeganie tych zaleceń, które można również weryfikować na stronach nadleśnictw i parków narodowych, gwarantuje, że wyprawa na mazurskie grzybobranie będzie udana, smaczna i bezpieczna.

Przygotowanie do wyjścia i nawigacja

Planując wyprawę do mazurskich lasów, odpowiednie przygotowanie do nawigacji jest fundamentem bezpiecznego grzybobrania. Przed wyruszeniem w teren należy zawsze poinformować bliskich o planowanym miejscu pobytu oraz przewidywanej godzinie powrotu.

Kluczowe jest zabranie ze sobą w pełni naładowanego telefonu komórkowego wraz z przenośnym powerbankiem, ponieważ poszukiwanie zasięgu w gęstym lesie znacząco przyspiesza rozładowanie baterii.

Warto zainstalować w smartfonie aplikacje mapowe działające w trybie offline, takie jak mBDL (Bank Danych o Lasach) czy Mapy.cz, i jeszcze przed wejściem między drzewa zapisać dokładną lokalizację zaparkowanego pojazdu. Dobrą praktyką jest także posiadanie tradycyjnych narzędzi, takich jak kompas i papierowa mapa terenu, które pozostają niezawodne niezależnie od stanu elektroniki czy zasięgu sieci.

Zachowanie orientacji w terenie

Podczas szukania grzybów ważne jest bieżące kontrolowanie swojego położenia. Warto zapamiętywać charakterystyczne punkty orientacyjne, do których należą przecinki leśne, skrzyżowania dróg, ambony myśliwskie, linie wysokiego napięcia czy cieki i zbiorniki wodne.

Niezwykle pomocne są kamienne lub betonowe słupki oddziałowe, umieszczane na skrzyżowaniach linii podziału powierzchniowego w lasach państwowych. Odczytanie numerów namalowanych na ściankach takiego słupka pozwala precyzyjnie określić numer oddziału leśnego, co w razie potrzeby ułatwia służbom ratunkowym szybkie zlokalizowanie zagubionej osoby.

Ponadto należy unikać bezpotrzebnego zbaczania w gęstwinę, młodniki czy na tereny bagienne oraz kontrolować czas, aby bezpiecznie opuścić las przed zapadnięciem zmroku.

Wyposażenie awaryjne i postępowanie w przypadku zagubienia

Do podstawowego ekwipunku każdego grzybiarza powinny należeć latarka, środki opatrunkowe, elementy odblaskowe oraz głośny gwizdek, którego dźwięk niesie się znacznie dalej niż ludzki głos.

W sytuacji, gdy dojdzie do utraty orientacji, najważniejsze jest zachowanie spokoju i natychmiastowe zatrzymanie się, gdyż paniczny ruch prowadzi do wyczerpania i dalszego oddalania się od szlaków.

Mając zasięg w telefonie, należy niezwłocznie zadzwonić pod numer alarmowy 112 lub do właściwego Nadleśnictwa, podając swoją przybliżoną pozycję bądź odczyt z najbliższego słupka oddziałowego.

W przypadku braku zasięgu należy poruszać się stałym, wybranym kierunkiem aż do natrafienia na szeroką drogę leśną, linię kolejową lub rzekę, a następnie iść wzdłuż niej, co doprowadzi do terenów zamieszkanych. W czasie marszu warto regularnie używać gwizdka, aby dać sygnał ewentualnym grupom poszukiwawczym.

Jakie Wy macie ulubione miejsca do zbierania grzybów na Mazurach? Czekamy na Wasze komentarze.