
Dzięki wysiłkom Biegnącego Wilka, do Republiki Ściborskiej przyjechała aż z USA Julie Seton – wnuczka Ernesta Thompsona Setona, twórcy woodcraftu i skautingu leśnego, która obecnie prowadzi Instytut Setona. Na otwarciu Muzeum Ruchu Puszczańskiego i Ekologicznego 10 października 2026 mieliśmy przyjemność z nią porozmawiać o jej wrażeniach z przyjazdu w to wyjątkowe miejsce.
To ekologiczna osada i miejsce edukacyjne w Ściborkach, w gminie Banie Mazurskie na Mazurach Garbatych. Zajmuje około 30 hektarów trzech sąsiadujących starych gospodarstw i działa w duchu permakultury, ochrony przyrody oraz wychowania przez doświadczenie. Nazwa nawiązuje do idei „Rzeczypospolitej Skautowskiej” Andrzeja Małkowskiego z 1914 roku i łączy miejsce z tradycją harcerską, puszczaństwem i edukacją przyrodniczą.
Właścicielami Republiki Ściborskiej są Justyna i Dariusz Morsztynowie. Dariusz jest też jej założycielem i najbardziej rozpoznawalną twarzą — znany jako Biegnący Wilk.
10 października 2026 r. w Republice Ściborskiej, miało miejsce otwarcie Muzeum Ruchu Puszczańskiego i Ekologicznego. Nowy obiekt dołączył do już istniejących zbiorów i przestrzeni edukacyjnych. Szczególne miejsce w programie zajęła Julie Seton.
Julie A. Seton to amerykańska badaczka, edukatorka i popularyzatorka dziedzictwa swojego dziadka — Ernesta Thompsona Setona, współtwórcy skautingu i twórcy ruchu woodcraft. Najkrócej można ją określić jako historyczkę skautingu, badaczkę dziedzictwa Setona i ambasadorkę woodcraftu.
W 2013 roku rozpoczęła Seton Family Legacy Initiative, mającą przywracać dorobek dziadka kolejnym pokoleniom poprzez wykłady, warsztaty i publikacje z zakresu przyrody, sztuki, historii kultury i skautingu. Obecnie prowadzi Instytut Ernesta Thompsona Setona w stanie Nowy Meksyk w USA.
Podczas naszej rozmowy Julie nie kryła swojego uznania dla determinacji Justyny i Dariusza w organizowaniu spotkania, aby dopasować termin do jej możliwości, zmieniono nawet pierwotną datę otwarcia muzeum — z sierpnia na październik.
Przyjechałaś ze stanu Nowy Meksyk, który leży na południu USA, to ponad 5000 mil od Polski. Co sprawiło, że zdecydowałaś się na przyjazd akurat tutaj, można by powiedzieć, „koniec świata”?
Pasja i głębia wiedzy Dariusza na temat mojego dziadka, woodkraftu, uczenia przyrody, skłoniły mnie do przyjazdu. Spotkanie było organizowane już rok wcześniej, niestety nie mogłam przyjechać w planowanym terminie. Wtedy Dariusz zmienił termin i spotkanie okazało się możliwe. To jest bardzo ważne dla naszego Instytutu, który prowadzę, aby docierać do odbiorców. Więc to jest takie budowanie relacji „z końcem świata” (śmiech).
To miejsce jest dość unikatowe. Jak się tutaj czujesz?
Czuję się tutaj bardzo podobnie jak w bazie przygodowej dla skautów w USA*. Najstarsza jest na północy stanu Nowy Meksyk, tam jest umieszczona kolekcja mojego dziadka, którą przekazała Skautom moja babcia. To jest bardzo podobny obóz, bardzo daleko od czegokolwiek, co oznacza, że jesteś tam otoczony naturą i nie można od tego uciec. To nie jest tak, że możesz pójść milę obok i dostać piwo albo iść do restauracji. Wokół jest tylko natura.
To miejsce przypomina mi też inne Scout Ranch, jedno z nich jest w stanie Connecticutnos i nosi imię mojego dziadka: Ernest Thompson Seton Scout Reservation*. Formalnie jest na terenie miasta, ale jest całkowicie otoczone lasem.
A jak czujesz się na Mazurach? Czy widziałaś już jeziora?
Jeszcze nie miałam czasu zwiedzić okolicy, ale to co widziałam tutaj [w Republice Ściborskiej] wyraźnie widać, że las jest inny niż w USA. Mieszkam na pustyni, na południu USA, jest bardzo sucho. Kaktusy, węże, skorpiony – jest zupełnie inaczej niż tutaj.
Jaka jest Twoja perspektywa na przyszłość skautingu w Polsce?
Poznałam nieco tutejszy skauting, byłam tutaj na zlocie w 2019 roku, poznałam liderów ruchu, miałam też okazję poznać premiera i arcybiskupa. Poznałam też wnuczkę polskiego lidera skautingu. Zaprzyjaźniłyśmy się z Krystyną. To było bardzo interesujące poznać jak polski skauting różni się od amerykańskiego. Teraz dziedzictwo polskiego skautingu stało się częścią mnie, a ja częścią polskiego skautingu. To bardzo wyjątkowe.
Skauting jest bardzo zróżnicowany, ale łączymy się razem. Wiem, że moje połączenie z różnymi grupami staje się silniejsze, gdy mogę się z nimi spotkać i uczyć o tym, jak rozwija się skauting.
Polski skauting daje tę możliwość, aby wrócić do natury, ponieważ jak rozumiem, jest niewiele innych podobnych grup tutaj na Mazurach.
Czy masz jakieś plany aby odwiedzić inne kraje w Europie?
Tak, co 3 lata jest Międzynarodowy Zlot Ruchu Woodcraft. W 2024 roku zorganizowaliśmy go wirtualnie, mieliśmy 50 osób z 7 różnych krajów, które uczestniczyły w 2-dniowym warsztacie online. Byli reprezentacji z Polski, Czech, Kanady, USA, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, Argentyny. Był nawet uczestnik z Japonii.
Nie powiedziałabym, ze jest to duży ruch, ale niewątpliwie jest międzynarodowy. I mój dziadek nawiązał te wszystkie kontakty na całym świecie. Dla mnie to jest imponujące. Ja nie przypisuję sobie jego zasług, ale mogę przekazać dalej w świat jego przesłanie. Naszym celem jest inspirować kolejne pokolenia.
Piękna praca, to coś fantastycznego, że kontynuujecie to dziedzictwo. Jesteśmy bardzo wdzięczni, że odwiedziłaś Polskę. Cieszymy się, że jesteś tutaj. Mam nadzieję, że będziesz cieszyć się naszym klimatem – nie każdemu odpowiada, niektórzy mówią, że jest zimno...
Nie... nie jest tak źle (śmiech).
Dziękuję za twój czas.
Również dziękuję i pozdrawiam serdecznie wszystkich widzów Mazury24.
Tekst i rozmowa: Krzysztof Osóbka
Fot. Agnieszka Orłowska
* Bazy High Adventure — krajowe bazy prowadzące obozy i programy przygodowe dla harcerzy, zazwyczaj od 12–14 lat, prowadzone przez Scouting America.
* Ernest Thompson Seton Scout Reservation — obóz otwarty w 1960 roku i nazwany ku pamięci Setona, położony w niezwykłej lokalizacji (las wewnątrz miasta Greenwich).
* Instytut Ernesta Thompsona Setona (Ernest Thompson Seton Institute, Inc.) to amerykańska organizacja non-profit. Jej głównym celem jest ochrona dziedzictwa, promowanie filozofii oraz rozwijanie programów edukacyjnych i puszczańskich stworzonych przez Ernesta Thompsona Setona – jednego z głównych twórców skautingu, założyciela ruchu Woodcraft (puszczaństwa) oraz wybitnego pisarza i ilustratora przyrody.
Zobacz też:






Serwis mazury24.eu nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy i opinii. Prosimy o zamieszczanie komentarzy dotyczących danej tematyki dyskusji. Wpisy niezwiązane z tematem, wulgarne, obraźliwe, naruszające prawo będą usuwane.
Artykuł nie ma jeszcze komentarzy, bądź pierwszy!